New York, New York

New York, 5 november 2009 

Even tijd over op weg naar New Haven voor een congres over corporate governance in de geschiedenis. Vliegtuig te laat, dus geen tijd meer om naar het Museum of American Finance te gaan. Daarom lopen we maar even door de stad, eten wat, vinden een mooie stripwinkel en gaan even in de schemering op Times Square zitten onder het oog van een veiligheidscamera van de politie. Het congres bleek zeer leerzaam, ons paper met Abe de Jong (EUR) over de VOC als staatsbedrijf viel goed en blijkt veel ruimte te bieden voor uitbreiding.

Joost Jonker

Capitalism, A Love Story

New Haven, 9 november 2009

Op weg naar de nieuwste film van Michael Moore, ergens buiten de stad. De taxichauffeur werkt al sinds drie uur vannacht. Hij is boos omdat hij zo hard moet werken. En hij verlangt terug naar Parijs waar hij vroeger woonde. We praten wat over de positie van immigranten in Europa en de Verenigde Staten maar zijn mening gaat verloren in een mengelmoes van Frans en Engels. De film, zo blijkt al snel, zaagt van dik hout planken. Wallstreet is een boevenbende die het voorzien heeft op de gewone man. Moore levert een tranentrekker af volgens het inmiddels bekende procédé van versneden filmfragmenten. Het begrip van de materie is echter minimaal. Hier gaat links de oorlog niet mee winnen: een genuanceerde analyse van de problemen lijkt nuttiger dan deze onberedeneerde woede. En dat geldt ook voor de taxichauffeur die me – het is inmiddels vijf uur ’s-middags – voor 20 dollar weer terugbrengt naar het hotel. Hij is nog steeds boos en besluit – wellicht aangespoord door mijn bioscoopbezoek – dat het de allemaal schuld van het kapitalisme is.

Oscar Gelderblom

Scheringa’s kunst

Dat minister Bos geen belastinggeld wilde riskeren om DSB te redden, valt uit banktechnisch oogpunt goed te verdedigen. Hopelijk overweegt hij momenteel een betere besteding, bijvoorbeeld het redden van de kunstverzameling, die nu als pand naar schuldeisers wordt overgeheveld. Als DSB Beheer failliet gaat zal die verzameling wel uiteenvallen. De staat heeft eerder laten zien in dergelijke gevallen voortvarend op te kunnen treden en unieke kunstverzamelingen te behouden. We danken daar bijvoorbeeld het Kröller-Müller museum en het landgoed De Hoge Veluwe aan. Toen namelijk in de jaren dertig de directeur van het Rotterdamse bedrijf Müller & Co. Anton Kröller in financiële moeilijkheden kwam door de neergang van zijn firma, nam de staat de kunstverzameling, het landgoed en het daar in aanbouw zijnde museum over die Kröller met zijn vrouw Helene op kosten van de firma hadden verworven. De Hoge Veluwe en het musem Kröller-Müller zijn inmiddels een internationale topattractie, onder ander door de schitterende collectie Van Goghs. Nu maar hopen dat Scheringa even goede relaties heeft in Den Haag als Kröller destijds. Als Balkenende het meende met hem ‘één van ons’ te noemen, zou het moeten lukken…

Joost Jonker

Einde en begin

Niet gewonnen, zelfs niet in de finale – een flinke domper natuurlijk. Te meer daar de presentatie van Oscar, Karen en Lodewijk prima liep en een uitstekende indruk maakte. Ook de lof die de jury over het onderzoek uitsprak veranderde weinig aan het katterige gevoel. Maar: vanaf de start van het project hadden we tot doel het spel te maken, dus dat gaan we nu ook doen. In plaats van dat we met het invullen van de plannen beginnen, zullen we nu alleen eerst fondsen moeten werven. En het eerste geld is al binnen! Het tweede doel is het vasthouden aan ons concept èn aan de planning voor het lanceren van het spel in oktober 2010. Voor iedereen die ons blog volgde geldt dan ook : blijf het volgen, dit is geen einde maar een nieuw begin, wordt vervolgd…

 

Joost Jonker

Nog één nachtje slapen…

Als dat gaat lukken tenminste. Want spannend vind ik het wel: de grote finaledag van de Academische Jaarprijs. Ik droom al twee nachten over de kritische vragen van de jury, aan wie wij morgen ons plan moeten presenteren. Nou hebben mijn dromen geen voorspellende krachten, dus hebben we ons goed moeten voorbereiden op de eindpresentatie. Een deel van ons team heeft zich de afgelopen dagen dan ook in een spreekwoordelijk hutje op de hei opgesloten om alle puntjes op de i te zetten. Maanden van voorbereiding komen hiermee ten einde, het ‘enige’ wat we nog moeten doen is vroeg naar bed om morgen vol energie een knallende presentatie neer te zetten. Waarna ons lot in de handen van de jury ligt. Keep your fingers crossed!

Marieke van der Velde

Liefs uit Londen

Londen, 5 oktober 2009

Voor de mensen die denken dat het leven van een geschiedenisstudent zich voornamelijk in stoffige archieven afspeelt, of in de studeerkamer, achter een zo mogelijk nog stoffiger bureau, heb ik een mededeling die dit beeld wat nuanceert: ook studeren aan één van de vele buitenlandse universiteiten behoort tot de mogelijkheden. Ikzelf heb de eer – zo voelt het voor mij althans wel – om drie maanden aan de University College London te mogen studeren. Aangezien ze in Engeland nog het pond als betaalmiddel hanteren, wordt de buitenlandse bezoeker al snel met het fenomeen wisselkoersen geconfronteerd. Wat is het pond waard ten opzichte van de euro (of welke munt dan ook) en vice versa. Godzijdank is de koers van het pond al enkele jaren stevig aan het dalen, wat een verblijf in de o zo dure stad Londen iets dragelijker maakt. Waar een aantal jaar geleden al gauw anderhalve euro betaald moest worden voor één pond, is dit nu nog ongeveer 1,10 euro. Dit heeft er in mijn geval toe geleidt dat niet al mijn geld uitgegeven hoeft te worden aan saaie doch noodzakelijk dingen zoals huur, rekeningen en eten, maar dat er in financieel opzicht ook nog ruimte is om geld te investeren in ‘leisure time’, zoals ze dat hier zouden zeggen. Met als gevolg een uitermate contente student die net een concertkaartje voor een optreden van de geweldige Engelse band Porcupine Tree heeft gekocht!

Jaap Geraerts

Laatste loodjes!

Amsterdam, 2 oktober 2009

De presentatie moet vandaag klaar terwijl bij een try-out bleek dat er nog vanalles aan mankeert. Het raamwerk staat, maar klopt de boodschap wel, zijn de teksten niet te lang, kunnen we nog betere illustraties vinden? Door de nabije deadline is iedereen scherp en geconcentreerd, zodat we de meeste hobbels snel kunnen nemen. Nu nog de teksten afronden en op elkaar oefenen, en dan geht’s los…

Joost Jonker

Droog oefenen 2

Utrecht, 30 september 2009

Gisteravond een generale repetitie gehouden van onze jurypresentatie die over een week ‘in het echt’ plaats zal gaan vinden. Om 16.30 uur werd in de hal van Drift 21 te Utrecht formeel het studiejaar ingeluid van het Departement Geschiedenis. De organisatoren hiervan waren zo vriendelijk een kwartiertje voor ons in te roosteren, zodat wij ons Spel aan de aanwezigen konden presenteren. Een erg leuke maar vooral nuttige ervaring; veel positieve feedback gekregen, maar zoals dat hoort bij een generale repetitie: er waren ook nog wel een paar puntjes van kritiek. Ik heb er echter het volste vertrouwen in dat ons team deze vóór 7 oktober weggewerkt zal hebben!

Lieneke Westerink

 

Vodka and finance: apparently a wonderful combination!

Amsterdam, 29 september 2009

Last Friday, as announced earlier, we ran three banks at the Discovery Night 09 science fair. Ran them to the ground would be more accurate, but we had great fun in the process and so did some of our customers. However, there were a few hiccups; here is a list of the 10 things to remember for the next time we run a Ponzi scheme.

#1 Provide advice to those that won a lot. Indeed, who arrives early at a science fair or indeed any other party and is thus able to enter the scheme before anyone else understands it? Answer: Geeks. But what would a pair of geeks do with 30 free drinks? They need help for simple things such as: it may be the time to offer the hot exchange student from Cameroon a pint.

The big problem of small change

Utrecht, 27 september 2009

Een aantal jaren geleden lieten François Velde en Thomas Sargent in hun boek The big problem of small change zien hoe het overheden in de negentiende eeuw eindelijk lukte om een eeuwenoud probleem op te lossen. Het probleem in kwestie? Het continue gebrek aan kleingeld. Vandaag werd ik zelf met een kleingeld probleem geconfronteerd. Alleen ging het nu niet om een tekort aan kleingeld, maar om een overschot… Onlangs had ik namelijk bij een feestelijke gelegenheid een enorme bult kleingeld als cadeau gekregen. Aangezien ik doorgaans niet met een geldzak over straat ga, leek het me verstandig om dit geld maar bij het postkantoor op mijn rekening te gaan storten. Zogezegd zo gedaan. De dame achter het loket wist wel raad met mijn biljetten, maar toen we bij het kleingeld aan waren gekomen betrok haar gezicht. Of ik de munten wel gesorteerd had. Gelukkig had ik op deze vraag geanticipeerd en het geld keurig per waarde in zakjes verdeeld. Of ik dan ook in elk zakje het correcte aantal muntjes had gestopt. Nee, dat had ik natuurlijk niet.