You are currently browsing the tag archive for the ‘Boeken’ tag.
Amsterdam, 2 augustus 2010
Een tante van mijn vriendin, zelf werkzaam aan een medische faculteit, vraagt nagenoeg iedere keer dat ze mij spreekt quasi-verbaasd: ‘Wat!? Schrijven jullie geesteswetenschappers nog boeken?’
‘Ja’, antwoord ik dan, om daar direct aan toe te voegen dat dat goed is en dat we daar trots op zijn. Je moet immers opkomen voor je eigen vakgebied, zeker als je te maken hebt met een vertegenwoordiger van een discipline die over veel meer geld beschikt.
Diep van binnen ben ik echter een iets andere mening toegedaan, en het feit dat ik nu zelf in de afrondingsfase van mijn proefschrift zit heeft daar geen verandering in gebracht. Integendeel, kon ik ook maar op artikelen promoveren! Waar ik tot niet zo lang geleden mijzelf voorhield dat een boek niets anders is dan een nogal uit de kluiten gewassen artikel, blijkt dat in de praktijk toch anders te zijn. De extra omvang leidt ertoe dat het veel lastiger is om je tekst een heldere structuur te geven. Dit probleem zou minder gespeeld hebben als ik een chronologische indeling gekozen had, maar daar leent mijn onderzoeksvraag zich niet echt voor. Hoe houd je in een thematisch boek de rode lijn helder zichtbaar over 180 pagina’s? In het ideale geval heeft de lezer door het hele boek heen telkens precies genoeg informatie gekregen om te begrijpen waar het over gaat. Bij een teveel aan informatie zal hij zich af gaan vragen waar hij dat allemaal voor nodig heeft en bij een tekort raakt hij de draad kwijt. De informatie moet dus gedoseerd worden, maar sommige dingen horen nu eenmaal bij elkaar.
Wat hebben die medici het toch makkelijk… En trouwens: wanneer lees je nu daadwerkelijk een hele monografie?
Gent, 6 september 2009
Net voor ik op 1 september “echt” aan de slag ga in het project van Oscar en Joost, geniet ik van een ontspannende vakantie. Om het hoofd nog één keer helemaal vrij te maken van financiële markten, verslond ik enkele nieuwe romans. Eén ervan was Stone’s fall (2009) van Iain Pears, een kunsthistoricus en Yale Fellow, die meestal garant staat voor goede literaire thrillers in een historische setting. Ik las het boek met stijgende verbazing want het leek wel een negentiende-eeuws variant op ons project.
De spil van het verhaal is John Stone, first baron Ravenscliff, een wapenproducent en –leverancier. Als geslepen financier weet hij alle opportuniteiten van boekhouding, bedrijfseconomie en financiële markten te exploreren. Via een subtiele aanval op de Bank of England (een verhaallijn die duidelijk geïnspireerd is door de huidige financiële crisis) slaagt hij erin de politieke coalities in Europa te herschikken en een wapenwedloop op gang te brengen.
‘s-Hertogenbosch, 1 augustus 2009
Wie waren the people to know en wat waren the places to be? in het Amsterdam van de 17e eeuw? Om die vraag te beantwoorden hebben we met de projectgroep een brainstorm gehouden. Dankzij de parate kennis van mijn groepsgenoten komen de meest markante figuren en meest interessante plekken uit vroegere tijden voorbij. Normaliter vind ik een brainstorm sessie een leuke manier om op nieuwe, spannende en creatieve ideeën te komen. Op dat moment vond ik het een pijnlijke confrontatie met mijn eigen gebrek aan parate kennis. Met open mond luister ik naar een discussie over het stadhuis voor de weesmeesters, schepenen en Pieter Belten. Totdat promovendus Lodewijk over de herberg aan het IJ begint. Ha, daar weet ik over mee te praten. Als kind had ik namelijk een favoriet boek: ‘Saartje Tadema’ van Thea Beckman. Dit boek vertelt het verhaal van een weesmeisje dat opgroeit in 18e eeuws Amsterdam. Een groot deel van het verhaal gaat over de baan die Saartje als dienster heeft in de herberg aan het IJ. Beckman heeft de gave om met haar verhalen de geschiedenis tot leven te wekken. Ik heb dan ook keer op keer genoten van het meeslepende levensverhaal van Saartje. Misschien ook voor Grote Mensen een lees-tip voor aan het strand?
