You are currently browsing the tag archive for the ‘Leiden’ tag.
Utrecht, 28 oktober 2010
Een beetje uitgeblust achter de laptop. Las net met veel plezier de rake impressie die Erik Hardeman van onze avonturen in Leiden maakte voor DUB nieuws! Vanmorgen om half vijf wakker geworden uit een nare droom over vergeefse pogingen om wetenschap te populariseren. Toen maar opgestaan en alle vrienden en collega’s gemaild om ze te bedanken voor hun steun. Veel warme woorden en bemoedigingen teruggekregen. Ook concrete suggesties om geld te vinden. Voor de mensen die ik nog niet bereikt heb die wel op ons gestemd hebben: bedankt!
Met het team komen we volgende week samen om even terug te kijken, maar vooral om vooruit te kijken. In ieder geval hebben we in Leiden kunnen laten zien dat het Spel een prachtige manier is om ons onderzoek voor een breed publiek toegankelijk te maken. Ik hoop nog steeds dat het ons gaat lukken het spel te maken, zodat iedereen het kan spelen. We gaan er echt alles aan doen!
Utrecht, 12 september 2009
Afgelopen week ben ik terug gegaan naar het archief van Leiden om weer eens schuldbekentenissen in te voeren. Er liggen daar nog stapels op ons te wachten. In tegenstelling tot Amsterdam, achtte men het in Leiden opmerkelijk genoeg veel belangrijker om een schuldbekentenis bij een notaris vast te laten leggen. Het stikt in deze dikke notariële protocollen van de schuldbekentenissen, waarvan een groot deel zelfs voorgedrukt is. Karen gaf in haar vorige blog aan dat we niet moeten vergeten dat het echte mensen waren die daar voor de notaris verschenen. Daar moest ik aan denken toen ik een schuldbekentenis tegenkwam tussen de broers Vennekool. Het is apart dat ze dit lieten vastleggen; waarschijnlijk vertrouwden ze elkaar niet al te goed. Nog opmerkelijker was het dat de ene broer zelfs een rentepercentage van 5% vroeg. Ongeveer een procent hoger dan de gebruikelijke rente in Leiden in die tijd. Ik vraag me af wat de reden geweest zou kunnen zijn voor dit wantrouwen. Niet iedere familieband was gelukkig zo slecht. In tegenstelling tot Maximiliaan Vennekool hoefde ene Cornelis Adriaenszoon Wassenaer over het aanzienlijke bedrag van duizend gulden in dezelfde periode geen stuiver rente te betalen aan zijn schoonvader. Schuldbekentenissen geven ons zo een kijkje in familierelaties van eeuwen geleden. Wie had gedacht dat er toen zelfs aardige schoonvaders geweest zijn…
